ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการซึมเศร้า ยาต้านจิตประสาท และยาปรับสมดุลทางอารมณ์ นิยมใช้ในขั้นตอนการสร้างโมเลกุลที่ต้องการพันธะพิเพอราซีนร่วมกับโครงสร้างฟีนอลเพื่อเพิ่มความสามารถในการละลายน้ำและประสิทธิภาพการออกฤทธิ์ นอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวกลางในการพัฒนายาใหม่ที่ต้องการเจาะเข้าสู่สมองได้ดี (blood-brain barrier penetration) เนื่องจากโครงสร้างมีความเป็นเบสและสามารถสร้างเกลือได้ง่าย ทำให้ควบคุมการดูดซึมและการกระจายตัวในร่างกายได้เหมาะสม