ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการพัฒนาโมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพที่มุ่งเป้าไปยังโรคของระบบประสาทส่วนกลาง โครงสร้างของมันช่วยให้สามารถปรับเปลี่ยนได้อย่างเลือกสรรในการออกแบบยา ทำให้มีคุณค่าในการสร้างอนุพันธ์สำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) นิยมใช้ในเคมีทางการแพทย์เพื่อสร้างโครงสร้างแบบจำกัดที่ประกอบด้วยไซโคลบิวเทน ซึ่งช่วยเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและความเลือกสรรของตัวรับ นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมตัวยับยั้งโปรติเอสและตัวปรับตัวรับ เนื่องจากความใหญ่เชิงสเตอร์ริกและความเสถียรที่ให้โดยกลุ่มปกป้องเทอร์ต-บูทอกซี่คาร์บอนิล (Boc)