สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้หลักในสาขาเคมียารักษาและการวิจัยทางเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบชีวภาพต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสารที่มุ่งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาทและจิตเวช โครงสร้างของมันมักถูกปรับเปลี่ยนเพื่อพัฒนายา trị liệuที่มีศักยภาพซึ่งโต้ตอบกับตัวรับเฉพาะในสมอง เช่น ตัวรับเซโรโทนินหรือโดพามีน นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจศักยภาพในการสร้างยาแก้ปวดใหม่หรือยาต้านการอักเสบ เนื่องจากความสามารถในการมีอิทธิพลต่อเส้นทางชีวเคมีบางอย่าง นักวิจัยยังศึกษาบทบาทของมันในการออกแบบโมเลกุลสำหรับรักษาอาการปวดเรื้อรังหรือภาวะอารมณ์ โดยใช้กรอบทางเคมีที่เป็นเอกลักษณ์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความจำเพาะ