เนพิคาสแทตถูกใช้หลักในการศึกษาวิจัยเพื่อสำรวจผลกระทบต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยทำหน้าที่เป็นสารยับยั้งเฉพาะเจาะจงของเอนไซม์โดพามีนเบต้า-ไฮดรอกซีเลส ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการแปลงโดพามีนเป็นนอร์เอพิเนฟริน การยับยั้งเอนไซม์นี้ช่วยให้นักวิจัยเข้าใจบทบาทของนอร์เอพิเนฟรินในกระบวนการทางสรีรวิทยาและพยาธิสรีรวิทยาต่างๆ เช่น ความเครียด ความวิตกกังวล และการทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือด นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาความเป็นไปได้ในการนำมาใช้รักษาโรค เช่น กลุ่มอาการเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) และการเสพติดสารเสพติด โดยการปรับระดับนอร์เอพิเนฟรินอาจให้ประโยชน์ทางคลินิก การใช้งานในด้านเหล่านี้ให้ข้อมูลเชิงลึกที่มีค่าในการพัฒนาการรักษาใหม่ที่มุ่งเป้าไปที่ระบบนอร์อะเดรเนอร์จิก