ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมสำหรับคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านมะเร็ง แสดงศักยภาพในการกำหนดเป้าหมายเซลล์มะเร็งโดยมีผลกระทบต่อเซลล์ปกติน้อยที่สุด ถูกตรวจสอบสำหรับการใช้ในการรักษาผิวหนังเนื่องจากความสามารถในการทะลุผ่านเกราะป้องกันผิวหนังได้อย่างมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในฐานะสารต้านไวรัส โดยเฉพาะต่อ HIV ในงานวิจัยก่อนคลินิก รูปแบบเอสเตอร์ช่วยเพิ่มลิโพฟิลิก ทำให้การดูดซึมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์และชีวเภสัชจลนศาสตร์ดีกว่าสารต้นกำเนิด โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านมะเร็ง เนื่องจากสารนี้แสดงฤทธิ์ในการกระตุ้นการตายของเซลล์มะเร็ง (apoptosis) โดยไม่ทำลายเซลล์ปกติมากนัก จึงมีศักยภาพเป็นสารตั้งต้นในการสร้างยารักษามะเร็งหลายชนิด นอกจากนี้ยังมีการศึกษาเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านไวรัส โดยเฉพาะไวรัส HIV ซึ่งพบว่าสามารถยับยั้งการแพร่ตัวของไวรัสได้ในระดับเซลล์ ทำให้เป็นหนึ่งในสารที่น่าสนใจสำหรับการพัฒนายาต้านไวรัสในอนาคต ยังมีการนำไปใช้ในงานวิจัยด้านการอักเสบและโรคภูมิคุ้มกันผิดปกติอีกด้วย