ใช้ในงานวิจัยและพัฒนาแอนติบอดีบำบัดที่ขัดต่อโรคอักเสบและโรคภูมิต้านตนเอง โดยเฉพาะในการศึกษากลไกการส่งสัญญาณของอินเตอร์ลิวคิน-6 (IL-6) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในโรคเช่น โรครูมาตอยด์ ลูปัส และมะเร็งบางชนิด ใช้เป็นมาตรฐานอ้างอิงในอิมมูโนแอสเซย์และการทดสอบความสัมพันธ์การจับของแอนติบอดี เพื่อประเมินแอนติบอดีต้าน IL-6 ตัวใหม่ นอกจากนี้ยังใช้ในการจำลองเภสัชจลนศาสตร์และเภสัชพกลศาสตร์ในขั้นตอนการพัฒนาก่อนคลินิก สนับสนุนการควบคุมคุณภาพในการพัฒนาบิโอซิมิลาร์ และช่วยกำหนดความเทียบเคียงของแอสเซย์ในการผลิตเภสัชชีวภาพ