ใช้ในการวิจัยและพัฒนาสำหรับการวินิจฉัยและการรักษาโรคอัลไซเมอร์ เนื่องจากมีการจับเฉพาะกับเปปไทด์แอมอยด์-เบต้า ทำหน้าที่เป็นเครื่องมืออ้างอิงที่สำคัญในอิมมูโนแอสเซย์เพื่อตรวจจับและวัดปริมาณแอมอยด์-เบต้าที่รวมตัวกันในตัวอย่างชีวภาพ เช่น เซลล์สมองหรือน้ำไขสันหลัง นิยมใช้ใน ELISA, Western blotting และ immunohistochemistry เพื่อยืนยันการมีอยู่ของคราบพลัคแอมอยด์ ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของพยาธิวิทยาโรคอัลไซเมอร์ นอกจากนี้ยังใช้ในการพัฒนายาเพื่อประเมินประสิทธิภาพของสารประกอบต้านแอมอยด์ และในการควบคุมคุณภาพของชีวเภสัชภัณฑ์ที่มุ่งเป้าไปที่แอมอยด์ ความจำเพาะสูงทำให้เหมาะสำหรับการมาตรฐานการทดสอบข้ามห้องปฏิบัติการและการศึกษาคลินิก