ซาฟินาไมด์ใช้เป็นยารักษาเสริมสำหรับโรคพาร์กินสัน โดยเฉพาะในผู้ป่วยที่มีอาการเคลื่อนไหวผันผวน แม้จะได้รับการรักษาด้วยเลโวโดปาและยาอื่น ๆ อย่างเหมาะสมแล้ว ซาฟินาไมด์ทำงานโดยเป็นตัวยับยั้งโมโนเอมีนออกซิเดส บี (MAO-B) แบบเลือกเพศและย้อนกลับได้ ซึ่งช่วยเพิ่มระดับโดพามีนในสมอง ส่งผลให้การควบคุมการเคลื่อนไหวดีขึ้น นอกจากนี้ ยังยับยั้งการปล่อยกลูตาเมต ซึ่งอาจมีผลปกป้องเซลล์ประสาทและช่วยจัดการอาการ เช่น ความแข็งเกร็ง อาการสั่น และการเคลื่อนไหวช้า กลไกการทำงานแบบคู่ช่วยยืดระยะเวลาการตอบสนองของการเคลื่อนไหวและลดช่วงเวลาที่อาการแย่ลง (off-time) ในผู้ป่วยระยะกลางถึงท้ายของโรคพาร์กินสัน กินทางปากและมีโปรไฟล์ความปลอดภัยที่ดี มีความเสี่ยงในการโต้ตอบกับอาหารต่ำเมื่อเทียบกับตัวยับยั้ง MAO แบบไม่เลือกเพศ