สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในด้านการสังเคราะห์อินทรีย์และการวิจัยทางเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการพัฒนาโมเลกุลชีวภาพหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการรักษาโรคทางระบบประสาทและโรคหัวใจและหลอดเลือด โครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งมีแกนเบนโซฟีโนนและส่วนสไปโรไซคลิก ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบสารประกอบที่มีคุณสมบัติการจับกับตัวรับเฉพาะเจาะจง นอกจากนี้ ยังถูกนำไปใช้ในการสังเคราะห์วัสดุขั้นสูง เช่น ผลึกเหลวและโพลิเมอร์ เนื่องจากความสามารถในการมอบความเสถียรและคุณสมบัติทางแสงที่ปรับแต่งได้ นักวิจัยยังสำรวจศักยภาพของมันในงานโฟโตเคมี โดยใช้ประโยชน์จากลักษณะการดูดซับแสงสำหรับการ стабилизацияรังสี UV และกระบวนการเริ่มต้นด้วยแสง