ใช้ในงานวิจัยทางชีวเคมีเพื่อศึกษาการเผาผลาญกรดน้ำดีและการทำงานของตับ มีบทบาทในการทำความเข้าใจความผิดปกติของ peroxisome เช่น โรค Zellweger syndrome ซึ่งการสะสมผิดปกติช่วยวินิจฉัยการบกพร่องของ beta-oxidation ยังทำหน้าที่เป็น biomarker ในการวินิจฉัยทางคลินิกสำหรับความผิดปกติแต่กำเนิดในการเผาผลาญ อนุพันธ์ของสารนี้อาจสนับสนุนการพัฒนายาที่ขัดต่อโรคเมตาบอลิก นอกจากนี้ ใช้ในกระบวนการวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมที่เกี่ยวข้องกับการเผาผลาญสเตียรอยด์ โดยเฉพาะโรคที่มีความผิดปกติในการสังเคราะห์น้ำดี ซึ่งสารนี้จะสะสมอยู่ในร่างกายและสามารถตรวจพบได้ในเลือดหรือปัสสาวะ ช่วยให้แพทย์วินิจฉัยโรคได้ตั้งแต่ระยะแรก ทำให้สามารถวางแผนการรักษาหรือดูแลผู้ป่วยได้อย่างเหมาะสม และใช้เป็นบ่งชี้ทางชีวภาพในการติดตามผลการรักษาหรือประเมินความรุนแรงของโรคในผู้ป่วยที่มีความผิดปกติในการสร้างน้ำดี