ใช้เป็นสารยับยั้งที่มีประสิทธิภาพสูงในการพัฒนายาเภสัชกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการกำหนดเป้าหมายไปยังโรคอักเสบและโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง โครงสร้างของสารนี้ช่วยให้มีความเลือกสรรสูงสำหรับเอนไซม์ kinase เฉพาะเจาะจงที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกัน โดยทั่วไปแล้วถูกนำไปศึกษาสำหรับการรักษาโรคเช่น โรครูมาตอยด์ (rheumatoid arthritis) และสะเก็ดเงิน (psoriasis) เนื่องจากความสามารถในการปรับเปลี่ยนการส่งสัญญาณภายในเซลล์ พร้อมกับการดูดซึมทางปากที่ดียิ่งขึ้นและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม นอกจากนี้ยังแสดงศักยภาพในการลดการผลิตไซโตไคน์ที่ก่อให้เกิดการอักเสบ ทำให้เป็นสารประกอบที่น่าสนใจสำหรับการรักษาโรคอักเสบเรื้อรัง