ใช้ในงานวิจัยทางเภสัชกรรมในฐานะสารกลางหลักในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งคินาส โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านมะเร็ง สารนี้แสดงศักยภาพในการปรับเปลี่ยนเส้นทางส่งสัญญาณที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มจำนวนเซลล์และการตายของเซลล์ (apoptosis) นอกจากนี้ ยังมีการศึกษาบทบาทของมันในการออกแบบยาต้านไวรัส เนื่องจากความสามารถในการโต้ตอบกับเอนไซม์ไวรัสเฉพาะเจาะจง โครงสร้างของสารนี้สนับสนุนการจับกับตำแหน่ง ATP ในโปรตีน ทำให้มีคุณค่าในการสร้างการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย (targeted therapies) นอกจากนี้ ยังทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในเคมียารักษา (medicinal chemistry) สำหรับการปรับปรุงผู้สมัครยาให้มี selectivity และความเสถียรทางเมแทบอลิซึมที่ดีขึ้น