สารนี้เป็นสารประกอบที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในการวิจัยด้านชีวเคมี โดยเฉพาะในงานที่เกี่ยวข้องกับการยับยั้งเอนไซม์หรือตัวรับเฉพาะเจาะจงในเส้นทางสัญญาณของเซลล์ มักถูกใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการพัฒนายาที่มีฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง หรือโรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรัง เนื่องจากโครงสร้างมีส่วนของพิเพอริดีน พิเพอราซีน และเบนโซอิมิโดซอล ซึ่งเป็นโครงสร้างที่พบได้บ่อยในสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ สารนี้จึงมีศักยภาพในการผ่านเยื่อหุ้มเซลล์และมีการจับกับเป้าหมายทางชีวภาพได้ดี โดยทั่วไปจะใช้ในขั้นตอนการศึกษา pre-clinical เพื่อประเมินฤทธิ์ทางเภสัชวิทยา ความเป็นพิษ และการดูดซึมในสิ่งมีชีวิต นอกจากนี้ โครงสร้างที่มีหมู่เมธอกซีและไตรฟลูโรมีทิล ช่วยเพิ่มความเสถียรและเพิ่มความสามารถในการจับกับโปรตีนเป้าหมาย ทำให้สารนี้เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจในการพัฒนายาใหม่ โดยเฉพาะในกลุ่มโรคทางระบบประสาท เช่น โรคจิตเภท ภาวะซึมเศร้า หรือโรคพาร์กินสัน ทั้งนี้ยังต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อยืนยันประสิทธิภาพและความปลอดภัยก่อนนำไปใช้จริง