ใช้เป็นสารตั้งต้นหลักในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งคินาส โดยเฉพาะในการพัฒนายาเภสัชกรรมที่ขัดต่อมะเร็งและโรคอักเสบ โครงสร้างของมันช่วยให้เกิดการจับมัดที่แข็งแกร่งกับจุดออกฤทธิ์ของเอนไซม์เฉพาะเจาะจง ส่งเสริมกิจกรรมยับยั้ง นิยมใช้ในเคมีทางการแพทย์สำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เนื่องจากความสามารถในการปรับปรุงความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและความแรงในตัวยาที่มีศักยภาพ นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมสารประกอบไฮบริดไพรีดิน-ไทโอฟีนสำหรับการวิจัยใน liệu pháp การรักษาที่มีเป้าหมาย