ใช้เป็นตัวยับยั้งที่มีศักยภาพสูงในงานวิจัยเภสัชกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการกำหนดเป้าหมายเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางอักเสบและมะเร็ง โครงสร้างของมันช่วยให้การจับติดอย่างเลือกสรรกับเป้าหมายคินาสเฉพาะ ทำให้มีคุณค่าในการพัฒนายาต้านมะเร็ง ใช้กันทั่วไปในการศึกษาก่อนคลินิกเพื่อปรับเปลี่ยนเส้นทางการส่งสัญญาณของเซลล์ โดยเฉพาะในแบบจำลองของมะเร็งเม็ดเลือดขาวและเนื้องอกของแข็ง ยังใช้ในการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงตัวยับยั้ง 기반อินโดลสำหรับความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและชีวเภสัชจลนศาสตร์ที่ดียิ่งขึ้น