สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการพัฒนายาในกลุ่มของสารต้านการอักเสบและสารต้านมะเร็ง โดยเฉพาะในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรังและเซลล์มะเร็ง เช่น เอนไซม์ COX-2 และโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับเส้นทางการส่งสัญญาณในเซลล์ เช่น NF-κB และ STAT3

เนื่องจากโครงสร้างของสารมีระบบคอนจูเกตเอโนนและหน่วยของอินโดลที่มีฟลูออรีน ทำให้มีความสามารถในการแทรกซึมเข้าสู่เซลล์ได้ดี และแสดงฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระได้ในระดับหนึ่ง จึงถูกพิจารณาเป็นสารนำ (lead compound) สำหรับการออกแบบยาใหม่ที่ต้องการผลทางชีวภาพเฉพาะเจาะจง โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านเภสัชวิทยาที่มุ่งเน้นการควบคุมโรคเรื้อรัง เช่น มะเร็ง โรคข้ออักเสบ และโรคทางระบบประสาทที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ