ใช้เป็นสารตัวกลางหลักในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้งไคเนสสำหรับการรักษามะเร็ง เป็นสารประกอบพื้นฐานในเคมีทางการแพทย์สำหรับการสร้างสารประกอบเบสควินาโซลีนที่แสดงฤทธิ์ต้านเนื้องอก ต้านไวรัส และต้านการอักเสบ หมู่ฟังก์ชันของมันช่วยให้สามารถปรับเปลี่ยนแบบเลือกได้ ซึ่งช่วยในการปรับปรุงกิจกรรมทางชีวภาพและคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ในยาตัวสมัคร ใช้กันทั่วไปในสถานที่วิจัยสำหรับการออกแบบการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้ง EGFR (epidermal growth factor receptor)