ใช้ในงานวิจัยทางชีวเคมีในฐานะตัวยับยั้งโปรตีนคินาสที่แรง โดยเฉพาะไซคลิน-ดีเพนเดนต์คินาส (CDKs) ทำให้มีคุณค่าในการศึกษาการควบคุมวัฏจักรเซลล์และเส้นทางมะเร็ง ทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาต้านมะเร็ง เนื่องจากความสามารถในการเหนี่ยวนำอะพอพโทซิสและหยุดการเพิ่มจำนวนของเซลล์มะเร็ง ยังใช้ในการศึกษาที่สำรวจโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท ซึ่งการควบคุมคินาสผิดปกติมีบทบาท คุณสมบัติการเรืองแสงช่วยในการใช้งานสำหรับการถ่ายภาพเซลล์เพื่อติดตามกิจกรรมคินาสและปฏิกิริยาโปรตีน