ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบและต้านจุลชีพ พบว่าอนุพันธ์ของสารนี้สามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์บางชนิดที่เกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรัง เช่น โรคข้ออักเสบ รวมถึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ในยารักษาโรคผิวหนัง เนื่องจากมีโครงสร้างที่สามารถทำปฏิกิริยากับโปรตีนเป้าหมายในร่างกายได้ดี จึงเป็นที่สนใจในการออกแบบยารุ่นใหม่ที่ต้องการความจำเพาะสูงและผลข้างเคียงต่ำ