ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs) โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้ง COX-2 แบบเลือกเฉพาะ โครงสร้างของมันช่วยสนับสนุนการปรับให้เหมาะสมคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ในตัวยาที่มีศักยภาพ เช่น ความเสถียรทางเมแทบอลิซึมที่ดียิ่งขึ้นและการดูดซึมทางปากที่ดีขึ้น ใช้กันอย่างแพร่หลายในเคมียารักษาโรคสำหรับการสร้างโมเลกุลชีวภาพที่ขึ้นอยู่กับไอโซซอกโซลที่มีกิจกรรมต้านการอักเสบ ยาแก้ปวด และลดไข้ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยเพื่อสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรม (SAR) ในสารประกอบเฮเทโรไซคลิกที่มุ่งเป้าไปยังเส้นทางการอักเสบ