สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยและพัฒนา โดยเฉพาะในสาขาเคมีเภสัชกรรมและการค้นพบยา รูปแบบดีวเทอเรต (d11) ของมันทำให้มีคุณค่าในฐานะสารมาตรฐานภายในในการสเปกโตรเมตรีมวลสาร ช่วยในการวัดปริมาณที่แม่นยำของสารประกอบที่เกี่ยวข้องในตัวอย่างชีวภาพ มันมักถูกใช้ในการศึกษาฟาร์มาโคไคเนติกส์และการเผาผลาญเพื่อเข้าใจพฤติกรรมและปฏิสัมพันธ์ของยาในร่างกาย นอกจากนี้ ลักษณะโครงสร้างของมันบ่งชี้ถึงการประยุกต์ใช้ที่เป็นไปได้ในการออกแบบตัวยับยั้งโปรติเอส ซึ่งมีความสำคัญในการรักษาโรคเช่นการติดเชื้อไวรัสและมะเร็ง บทบาทของมันในการศึกษากลไกของเอนไซม์และปฏิสัมพันธ์การจับคู่ยิ่งเน้นย้ำถึงความสำคัญในงานวิจัยชีวเคมี