ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีศักยภาพสำหรับการรักษาโรคทางระบบประสาท เช่น โรคจิต ภาวะซึมเศร้า หรือโรควิตกกังวล เนื่องจากโครงสร้างมีพิเพอร์อซีนและไอโซควิโนลีน ซึ่งเกี่ยวข้องกับการออกฤทธิ์ต่อตัวรับในสมอง โดยเฉพาะตัวรับโดพามีนและเซโรโทนิน จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในระบบประสาทส่วนกลาง นิยมใช้ในขั้นตอนการคัดเลือกสารต้นแบบ (lead compound) สำหรับการออกแบบยารุ่นใหม่