ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ โดยเฉพาะในการพัฒนายาแก้ระบบประสาทส่วนกลาง มีศักยภาพในการออกแบบตัวปรับตัวรับโดพาไมน์และเซโรโทนิน ทำให้เกี่ยวข้องกับการศึกษาความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น ภาวะซึมเศร้า สเคอร์โฟรีเนีย และโรคพาร์กินสัน นอกจากนี้ยังใช้ในเคมีทางการแพทย์สำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เนื่องจากโครงสร้างกรอบโพลีไซคลิกที่แข็งตัวซึ่งช่วยเพิ่มความจำเพาะในการจับมัด กลุ่มไนไตรล์และมอร์โฟลีนของมันช่วยให้สามารถปรับแต่งเพิ่มเติมได้ ส่งเสริมการสร้างห้องสมุดสารประกอบที่หลากหลายสำหรับการค้นพบยา