ใช้เป็นสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบเภสัชภัณฑ์ โดยเฉพาะในการพัฒนายาที่มีโครงสร้างพื้นฐานอินโดลซึ่งเล็งเป้าไปที่โรคทางระบบประสาทและจิตเวช โครงสร้างอินโดลที่ได้รับการป้องกันช่วยให้สามารถทำการฟังก์ชันนาไลเซชันแบบเลือกที่ตำแหน่งเฉพาะ ทำให้มีคุณค่าในเคมีทางการแพทย์สำหรับการสร้างโมเลกุลที่ซับซ้อน ใช้กันทั่วไปในปฏิกิริยาครอส-คัปเปลิงเนื่องจากมีหมู่โบรโม ซึ่งช่วยให้สามารถสร้างพันธะคาร์บอน-คาร์บอนสำหรับการกระจายโครงสร้างยา กลุ่มไตรฟลูออโรมเมทอกซีช่วยเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและลิโพฟิลิกซ์ ซึ่งมีประโยชน์ในการปรับปรุงชีวเภสัชจลนศาสตร์ของยา ใช้อย่างแพร่หลายในสถานที่วิจัยสำหรับการสร้างอนุพันธ์ในงานศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR)