ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยเภสัชกรรมที่มุ่งเป้าไปยังตัวยับยั้งคินาสและยาต้านการอักเสบ โครงสร้างแกนอินดาโซลของมันสนับสนุนการพัฒนายาสำหรับการบำบัดมะเร็งและความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง เนื่องจากความสามารถในการเลียนแบบเบสเพียวรีนในตำแหน่งยึด ATP ใช้กันอย่างแพร่หลายในเคมียารักษาเพื่อการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพและความเลือกเฉพาะ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยเกษตรเคมีสำหรับพัฒนายาฆ่าแมลงชนิดใหม่ที่มีความเสถียรทางเมแทบอลิซึมที่ดีขึ้น