ใช้หลัก ๆ ในงานวิจัยทางชีวเคมี โดยทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบอินทรีย์ที่ซับซ้อนมากขึ้น บทบาทของมันมีความสำคัญอย่างยิ่งในการศึกษาการเผาผลาญพิวรีน ช่วยในการทำความเข้าใจเส้นทางชีวเคมีที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์นิวคลีโอไทด์ นอกจากนี้ ยังถูกนำมาใช้ในการพัฒนายา โดยเฉพาะในการสร้างยาที่เล็งเป้าไปยังความผิดปกติทางเมแทบอลิซึม การประยุกต์ใช้ของมันขยายไปสู่สาขาวิชาการชีวโมเลกุล ที่ซึ่งช่วยในการตรวจสอบกลไกของเอนไซม์และการควบคุมกระบวนการเมแทบอลิซึม