สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้เป็นหลักในการสังเคราะห์อินทรีย์ในฐานะสารกลางสำคัญในการพัฒนายาสำหรับเภสัชกรรม โครงสร้างของมันซึ่งประกอบด้วยวงแหวนอิมีดาโซลและไพรโรลิดีนทั้งสอง ทำให้มีคุณค่าในการสร้างโมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ โดยเฉพาะในด้านการค้นพบยาและเคมีเภสัชกรรม มันมักถูกนำมาใช้ในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งหรือตัวปรับเปลี่ยนที่เล็งเป้าไปยังเอนไซม์หรือตัวรับ โดยเฉพาะในสาขามะเร็งวิทยาและระบบประสาทวิทยา กลุ่มโบรโมบนวงแหวนอิมีดาโซลช่วยให้สามารถปรับแต่งเพิ่มเติมผ่านปฏิกิริยาครอส-คัปพลิง ซึ่งช่วยให้สร้างอนุพันธ์ที่หลากหลายสำหรับการประเมินทางชีวภาพ นอกจากนี้ กลุ่มปกป้องเทอร์ต-บิวทิลออกซิคาร์บอนิล (Boc) ยังช่วยเพิ่มความเสถียรในระหว่างกระบวนการสังเคราะห์ ทำให้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับการแปลงอินทรีย์หลายขั้นตอน