Glucagon (19-29)(human) ใช้หลักในการศึกษาวิจัยเพื่อตรวจสอบกิจกรรมทางชีวภาพและกลไกการทำงานของมัน โดยทำหน้าที่เป็นรูปแบบที่ถูกตัดทอนของกลูคากอน (ส่วนที่ 19-29) ซึ่งช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถสำรวจบทบาทของมันในการเมตาบอลิซึมของกลูโคสและการโต้ตอบกับตัวรับกลูคากอน เปปไทด์นี้มีประโยชน์โดยเฉพาะในการทำความเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรมของกลูคากอน สนับสนุนการพัฒนายาใหม่ที่เล็งเป้าไปยังความผิดปกติทางเมตาบอลิซึม เช่น โรคเบาหวาน นอกจากนี้ ยังนำมาใช้ในงานทดลองชีวเคมีเพื่อศึกษาการจับตัวกับตัวรับและเส้นทางการส่งสัญญาณ ซึ่งให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับเป้าหมายยาที่มีศักยภาพสำหรับการจัดการระดับน้ำตาลในเลือด