ใช้เป็นสารกลางสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยาเภสัช โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านเชื้อราและยาต้านไวรัส โครงสร้างของมันสนับสนุนการสร้างโมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพโดยทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นในเคมีเฮเทอโรไซคลิก ใช้อย่างแพร่หลายในเคมีทางการแพทย์สำหรับการปรับเปลี่ยนสารประกอบที่ขึ้นอยู่กับไพรีมีดีนเพื่อเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและความสามารถในการจับเฉพาะ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยด้านอกรเคมี (agrochemical) สำหรับการออกแบบตัวแทนป้องกันพืชใหม่ เนื่องจากคุณสมบัติการดึงอิเล็กตรอนและความสามารถในการปรับปรุง lipophilicity ของสารประกอบ