ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง มีการนำไปใช้ในการพัฒนายาที่เกี่ยวข้องกับการรักษาโรคทางจิตเวช เช่น ภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล และโรคจิตบางชนิด เนื่องจากโครงสร้างมีพิพีราซีนเป็นแกนหลัก ซึ่งมักพบในสารออกฤทธิ์กลุ่มตัวรับสารสื่อประสาท เช่น เซโรโทนินและโดพามีน นอกจากนี้ยังใช้เป็นมาตรฐานหรือตัวควบคุมในห้องปฏิบัติการวิเคราะห์เพื่อพัฒนาวิธีการตรวจสอบสารในตัวอย่างชีวภาพ