ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายาต้านความดันโลหิตสูง ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานสำหรับสารออกฤทธิ์ทางเภสัชกรรม (APIs) เนื่องจากมีหมู่ฟังก์ชันที่ทำปฏิกิริยาได้และโครงสร้างเฮเทอโรไซคลิก นิยมใช้ในเคมีเภสัชกรรมสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ทางชีวภาพ (SAR) โดยเฉพาะในการปรับปรุงยาที่มุ่งเป้าไปที่โรคหัวใจและหลอดเลือด นอกจากนี้ยังใช้ในการวิจัยสารเคมีเกษตรสำหรับการออกแบบยาฆ่าแมลงและสารกำจัดวัชพืชใหม่ๆ โดยซึ่งแกนพายราซีนช่วยเพิ่มประสิทธิภาพทางชีวภาพและความเสถียร หมู่เอสเทอร์และคลอโรช่วยให้สามารถดัดแปลงได้ง่ายผ่านการแทนที่นิวคลีโอฟิลิกและการไฮโดรไลซิสเอสเทอร์ ทำให้เกิดการ derivatization ที่หลากหลายในเส้นทางสังเคราะห์