ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่มีผลต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับนอร์อิพิเนฟรินและโดพามีน ช่วยในการออกแบบยาเพื่อรักษาภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล หรือความผิดปกติของการรับรู้ นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการเพื่อสังเคราะห์สารประกอบอนุพันธ์ที่มีฤทธิ์เฉพาะเจาะจงมากขึ้น และยังมีบทบาทในการศึกษาเชิงชีวภาพของสารกลุ่มอะมีนที่มีโครงสร้างซับซ้อน