ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านยา พบว่าสารอนุพันธ์ของพิราซอโลออกซาซีนชนิดนี้มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ทางเภสัชกรรม เช่น ยาต้านจุลชีพ หรือยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง นอกจากนี้ยังใช้ในปฏิกิริยาอัลคิลเลชันเพื่อสร้างพันธะคาร์บอน-คาร์บอนในขั้นตอนการสังเคราะห์สารที่ซับซ้อน โดยบทบาทของหมู่โบรมีนทำให้สามารถทำปฏิกิริยากับสารตัวทำปฏิกิริยาอื่นๆ ได้ง่าย เช่น การทำปฏิกิริยาแบบ cross-coupling เพื่อสร้างสารประกอบใหม่ที่มีโครงสร้างเฉพาะตัว