สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทส่วนกลาง เนื่องจากโครงสร้างของมันสามารถทำหน้าที่เป็นโครงสร้างหลัก (scaffold) สำหรับการออกแบบสารประกอบใหม่ที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ เช่น ฤทธิ์ต้านการอักเสบ ฤทธิ์ต้านจิตประสาท หรือฤทธิ์ปรับสมดุลของสารสื่อประสาท นอกจากนี้ โครงสร้างของสารที่มีวง 1,2,4-ออกซาไดเอซอล ร่วมกับหมู่ฟลูออรีน ทำให้มีความเสถียรและสามารถผ่านเยื่อหุ้มสมองได้ดี ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สำคัญสำหรับยาที่ต้องออกฤทธิ์ในสมอง จึงมีการศึกษาใช้ในงานวิจัยด้านโรคทางระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์ โรคพาร์กินสัน หรือภาวะซึมเศร้า ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรม สารนี้อาจถูกดัดแปลงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจับกับตัวรับเฉพาะ หรือลดผลข้างเคียง โดยใช้เป็นโมเลกุลต้นแบบในการพัฒนายาใหม่ที่มีเป้าหมายเฉพาะ (targeted therapy)