ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านภาวะซึมเศร้า หรือยาปรับสภาพจิต โครงสร้างของมันทำให้สามารถจับกับตัวรับสารสื่อประสาทได้ดี โดยเฉพาะตัวรับเซโรโทนิน (5-HT receptors) จึงถูกนำมาใช้พัฒนายาที่มีผลต่ออารมณ์และการนอนหลับ นอกจากนี้ยังใช้เป็นสารอ้างอิงหรือมาตรฐานในห้องปฏิบัติการวิเคราะห์ และในบางกรณีอาจใช้ศึกษาการออกฤทธิ์ของสารกลุ่มพิเพอราซีนในระดับโมเลกุล