ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ โดยเฉพาะในการพัฒนายาแก้โรคระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) โครงสร้างของมันช่วยในการปรับเปลี่ยนตัวรับสารสื่อประสาท ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบยาที่มีศักยภาพ เช่น ยารักษาโรคจิตเภท อาการซึมเศร้า หรือยาลดความวิตกกังวล ส่วนประกอบพิเพอร์ราซีนและไพราซอลของสารนี้มักเกี่ยวข้องกับความสามารถในการจับกับตัวรับและความเสถียรทางเมแทบอลิซึม ซึ่งเพิ่มประโยชน์ในการค้นพบยา นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมอนุพันธ์ใหม่สำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR)