ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีศักยภาพในการออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในโครงการพัฒนายาที่เกี่ยวข้องกับโรคทางจิตเวช เช่น ภาวะซึมเศร้า หรือความวิตกกังวล โครงสร้างของสารนี้มีคุณสมบัติในการผ่านเยื่อหุ้มสมองได้ดี ทำให้เป็นตัวเลือกที่น่าสนใจในการออกแบบยาที่ต้องออกฤทธิ์ในสมอง นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นโมเลกุลแทรกในงานศึกษาการจับกับตัวรับเฉพาะ เช่น ตัวรับเซโรโทนินหรือโดพามีน เพื่อประเมินศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ นอกจากนี้ยังถูกนำไปใช้ในการเตรียมสารประกอบใหม่สำหรับงานวิจัยด้านมะเร็ง เนื่องจากความสามารถในการปรับปรุงความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในตัวยาที่มีศักยภาพ