ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่มีโครงสร้างพิเพอร์อซีน ซึ่งเกี่ยวข้องกับการออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการทางจิต หรือยาแก้เครียด นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนายาใหม่เพื่อปรับปรุงคุณสมบัติด้านการละลายน้ำและการผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ นอกจากนี้ยังใช้เป็นรีเอเจนต์ในปฏิกิริยาเคมีสังเคราะห์เพื่อสร้างสารอนุพันธ์ที่มีฟังก์ชันเพิ่มเติมสำหรับการศึกษา SAR (Structure-Activity Relationship)