ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่มีฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับโดพามีนและเซโรโทนิน ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และโรคทางจิตเวชอื่น ๆ นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นโครงสร้างหลักในการออกแบบสารประกอบใหม่ที่มีฤทธิ์ต้านจุลชีพและต้านการอักเสบในระดับห้องปฏิบัติการ พบว่าสารอนุพันธ์บางชนิดมีศักยภาพในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็ง จึงมีการศึกษาเพิ่มเติมเพื่อประเมินศักยภาพในการเป็นยารักษามะเร็งในอนาคต