ใช้ในงานวิจัยด้านเคมีอินทรีย์เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีโครงสร้างอิโซไทอะโซล ซึ่งมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในด้านยาต้านจุลชีพและยาต้านไวรัส โครงสร้างที่มีธาตุโบรมีนช่วยให้สามารถทำปฏิกิริยาต่อเนื่องได้ง่าย เช่น การแทนที่นิวคลีโอไฟล์ ทำให้เหมาะสำหรับการปรับแต่งโครงสร้างในขั้นตอนการพัฒนายา นอกจากนี้ยังใช้เป็นโมเลกุลต้นแบบในการออกแบบสารประกอบใหม่ที่มีฤทธิ์ทางเภสัชวิทยาในห้องปฏิบัติการ