ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาปฏิชีวนะเบต้า-แลคตาม โดยเฉพาะในการพัฒนาเพนิซิลลินและเซฟาโลสปอรินอนุพันธ์ใหม่ โครงสร้างของมันสนับสนุนการก่อตัวของระบบวงแหวนที่เสถียร ซึ่งช่วยเพิ่มความต้านทานของยาต่อเอนไซม์เบต้า-แลคตามาส นอกจากนี้ยังมีการศึกษาบทบาทในการปรับปรุงคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ของยาต้านจุลชีพ เช่น ละลายน้ำและการซึมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ ใช้กันทั่วไปในเคมียารักษาโรคสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) ที่มุ่งเป้าไปยังตัวยับยั้งการสังเคราะห์ผนังเซลล์แบคทีเรีย