ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารยับยั้งไคเนส โดยเฉพาะสำหรับการบำบัดมะเร็งแบบกำหนดเป้าหมาย เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในการพัฒนายาที่ปรับการทำงานของโปรตีนไคเนสที่เกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณเซลล์ การเพิ่มจำนวนเซลล์ และการตายของเซลล์แบบ programmed (apoptosis) โครงสร้างของมันเลียนแบบเบสเพอรีน ช่วยให้รวมเข้าในโมเลกุลที่ biologically active ที่มีศักยภาพต่อลูคีเมีย เมลาโนมา และมะเร็งอื่นๆ นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในการออกแบบยาต้านไวรัสและสารปรับภูมิคุ้มกัน เนื่องจากความสามารถในการรบกวนเมแทบอลิซึมนิวคลีโอไทด์และเส้นทางส่งสัญญาณ transduction