ใช้เป็นสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการพัฒนาการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย เช่น ยับยั้ง kinase โครงสร้างของมันช่วยให้สามารถปรับเปลี่ยนอย่างเลือกสรรในการออกแบบยา ทำให้จับกับเป้าหมายทางชีวภาพเฉพาะได้ดีขึ้น ใช้กันทั่วไปในการสังเคราะห์เปปไทด์แบบเฟสตะกอนและการไบโอคอนจูเกชัน เนื่องจากมีทั้งหมู่กรดคาร์บอกซิลิกและหมู่อะมีนที่ได้รับการป้องกัน นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมโปรดรักและคอนจูเกตยา-แอนติบอดี (ADCs) ซึ่งต้องการการกระตุ้นที่ควบคุมได้และความเสถียร