ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการผลิตส่วนประกอบยาที่มีฟลูออรีน (APIs) ซึ่งหมู่ฟังก์ชันไซยาโนและกรดคาร์บอกซิลิกช่วยให้สามารถดัดแปลงทางเคมีเพิ่มเติมได้ โครงสร้างของมันสนับสนุนการพัฒนาสารประกอบที่มีความเสถียรทางเมแทบอลิซึมที่เพิ่มขึ้นและความสามารถในการจับเฉพาะเจาะจง ใช้กันทั่วไปในการเตรียมสารยับยั้งคินาสและโมเลกุลที่มีกิจกรรมทางชีวภาพอื่นๆ ในเคมียารักษาโรค นอกจากนี้ยังใช้ในการวิจัยเกษตรเคมีสำหรับพัฒนายาฆ่าแมลงและสารกำจัดวัชพืชใหม่ เนื่องจากโครงสร้างกระดูกหอมที่มีฟลูออรีน ซึ่งสามารถปรับปรุงลิโพฟิลิกและชีวเภสัชจลนศาสตร์