ใช้เป็นสารตั้งต้นหลักในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนาตัวยับยั้งไคเนสสำหรับการรักษาโรคมะเร็ง ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบพื้นฐานในเคมีทางการแพทย์เนื่องจากโครงสร้างที่คล้ายคลึงกับเบสเพียวรีน ทำให้สามารถโต้ตอบกับเป้าหมายทางชีวภาพ เช่น จุดยึดติด ATP ในเอนไซม์ นำวิศวกรของมันถูกสำรวจสำหรับกิจกรรมต้านการอักเสบ ต้านไวรัส และต้านการเพิ่มจำนวนเซลล์ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยเพื่อออกแบบและปรับปรุงยาใหม่ที่มุ่งเป้าไปยังโรคทางระบบประสาทและโรคเมแทบอลิซึม