เซนเคอร์คีนถูกศึกษาเป็นหลักสำหรับกิจกรรมทางชีวภาพและเภสัชวิทยาที่เป็นไปได้ โดยแสดงความสนใจในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับผลต้านการอักเสบและปกป้องตับ ทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการสำรวจในความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับตับ การศึกษาบางชิ้นชี้ว่ามันอาจมีอิทธิพลต่อเส้นทางเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับความเครียดออกซิเดชัน ซึ่งให้พื้นฐานสำหรับการใช้แบบดั้งเดิมในยาสมุนไพร นอกจากนี้ เซนเคอร์คีนถูกตรวจสอบสำหรับคุณสมบัติสังหารเซลล์ต่อเซลล์มะเร็งบางสาย แม้ว่าการประยุกต์ใช้ในด้านมะเร็งจะยังจำกัดเนื่องจากความกังวลเรื่องพิษวิทยา บทบาทของมันส่วนใหญ่จำกัดอยู่ที่การวิจัยทางวิทยาศาสตร์และการวิเคราะห์พฤกษเคมีมากกว่าการใช้ในอุตสาหกรรมหรือเชิงพาณิชย์