Thioflavin T ถูกใช้อย่างแพร่หลายในการศึกษาและตรวจสอบการรวมตัวของโปรตีนผิดปกติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโรคที่เกี่ยวข้องกับการสะสมของ amyloid fibrils เช่น โรคอัลไซเมอร์ โรคพาร์กินสัน และโรค prion เนื่องจาก Thioflavin T สามารถจับกับโครงสร้าง beta-sheet ที่พบใน amyloid fibrils และเกิดการเรืองแสงที่เพิ่มขึ้นเมื่อถูกกระตุ้นด้วยแสง ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการติดตามและวิเคราะห์การก่อตัวของ fibrils ในห้องปฏิบัติการ นอกจากนี้ ยังใช้ในการวิจัยเพื่อประเมินประสิทธิภาพของสารยับยั้งการรวมตัวของ amyloid fibrils ซึ่งเป็นแนวทางสำคัญในการพัฒนายารักษาโรคทางระบบประสาท