ใช้หลักๆ เป็นตัวยับยั้งเฉพาะเจาะจงของโปรตีนไทโรซีนฟอสฟาทาส (protein tyrosine phosphatases) โดยเฉพาะ PTP1B ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีค่าต่อการวิจัยทางชีวเคมีและเซลล์ ช่วยในการศึกษากลไกการส่งสัญญาณที่เกี่ยวข้องกับการฟอสโฟรีเลชัน โดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณของอินซูลินและเลปติน ความสามารถในการเพิ่มการฟอสโฟรีเลชันไทโรซีนในเซลล์ทำให้มีประโยชน์ในการทดลองที่มุ่งเข้าใจการเจริญเติบโตของเซลล์ การแยกตัว และการควบคุมเมแทบอลิซึม ใช้บ่อยใน vitro เพื่อตรวจสอบบทบาทของกิจกรรมฟอสฟาทาสในโมเดลโรค เช่น เบาหวาน โรคอ้วน และมะเร็ง