ฟลูโซพาริบเป็นสารยับยั้งเอนไซม์ PARP (Poly ADP-ribose polymerase) ที่ใช้ในการรักษาโรคมะเร็ง โดยเฉพาะมะเร็งรังไข่ มะเร็งเต้านม และมะเร็งต่อมลูกหมากที่มีความผิดปกติของยีนที่เกี่ยวข้องกับการซ่อมแซมดีเอ็นเอ เช่น BRCA1 หรือ BRCA2 กลไกการทำงานของฟลูโซพาริบคือการปิดกั้นเอนไซม์ PARP ซึ่งทำให้เซลล์มะเร็งที่มีข้อบกพร่องในการซ่อมแซมดีเอ็นเอไม่สามารถฟื้นตัวได้ ส่งผลให้เซลล์เหล่านี้ตายลง การรักษาด้วยฟลูโซพาริบมักใช้ในผู้ป่วยที่โรคมะเร็งกลับมาเป็นซ้ำ หรือผู้ที่ไม่ตอบสนองต่อการรักษาด้วยเคมีบำบัดแบบเดิม โดยสามารถใช้เป็นการรักษาเดี่ยวหรือร่วมกับการรักษาอื่น ๆ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ฟลูโซพาริบช่วยยืดระยะเวลาที่โรคไม่กำเริบ (progression-free survival) และปรับปรุงคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยในระยะยาว อย่างไรก็ตาม ผู้ป่วยอาจมีผลข้างเคียง เช่น คลื่นไส้ อ่อนเพลีย ลดจำนวนเม็ดเลือดขาว ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการติดตามอย่างใกล้ชิดระหว่างการรักษา