สารนี้ถูกนำมาใช้เป็นสารกลางในการวิจัยและพัฒนายาในอุตสาหกรรมเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งเบต้า-แลคเตเมส (beta-lactamase inhibitors) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการต่อสู้กับการดื้อยาของยาปฏิชีวนะ โดยป้องกันการย่อยสลายของยาในกลุ่มเบต้า-แลคแทม เช่น เพนิซิลลินและเซฟาโลสปอริน จากเอนไซม์ของแบคทีเรีย โครงสร้างของสารนี้ซึ่งมีแกนไดอะซาบิไซโคลออคเทน (diazabicyclooctane core) เป็นกุญแจสำคัญต่อกิจกรรมของมัน เนื่องจากเลียนแบบสถานะเปลี่ยนผ่านของการโต้ตอบระหว่างเอนไซม์และซับสเตรต ทำให้บล็อกการทำงานของเอนไซม์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการพัฒนาการบำบัดแบบผสม โดยจับคู่กับยาเบต้า-แลคแทมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพต่อเชื้อแบคทีเรียดื้อยา นอกจากนี้ ยังใช้เป็นสารกลางในการผลิตโมเลกุลที่ซับซ้อนมากขึ้นเพื่อจัดการกับการติดเชื้อที่ดื้อยาหลายชนิด